Αρχείο κατηγορίας Ποίηση

Ένα χαϊκού για την αγάπη.

Όλα μια τΆση φυγής

απ΄την πραΓματικότητα

τα λήθη του πριν.

Αν τα κοιτάξεις

θα δεις κΆτι από σένα

μέσα σε αυτά.

Ψάξε τον τρόΠο

η αγάπη είναι το πως

θα τα νικΗσεις.

25-12-2011

Άννα Ρεσβάνη

Το χαϊκού είναι ένα ιδιαίτερο είδος ποίησης, ένα σύντομο ποίημα με 3 στίχους όπου ο πρώτος έχει 5 συλλαβές, ο δευτερος 7 και ο τρίτος 5, σύνολο 17 συλλαβές. Πρωτοεμφανίστηκε τον 15ο και 16ο αιώνα αλλά ανθισε τον 17ο αιώνα. Το συνάντησα πρίν χρόνια και το αγαπώ γιατί σε κάνεις να προσπαθείς με λιτότητα και απλότητα να εκφραστείς δημιουργικά ψαχουλεύοντας την ψυχή σου.

στιγμές.

Είναι στιγμές

στιγμές που χάνονται

στιγμές που τις αισθάνεσαι

στιγμές που τις ζωγραφίζεις σαν σύννεφα στο μυαλό σου

στιγμές που δεν θα αφήσεις ποτέ τη λήθη να τις εξαφανίσει

στιγμές που δεν θα τις χάσεις γιατί είναι μόνο δικές σου….

Καλησπέρες γλυκιές

και μην πετάτε τους χαρταετούς… δεν τους λυπάστε;χιχιχι

Δρόμοι που διανύθηκαν…

Όλη η θάλασσα μέσα σου...
Όλη η θάλασσα μέσα σου...

Δρόμοι και μονοπάτια

που διανύσαμε

Θέλω που έγιναν πραγματικότητα

ή χάθηκαν

Στιγμές που ξύπνησαν

αναμνήσεις

Καθαρός αέρας

να δροσίζει το μέτωπο

και ένας ήλιος

που τα σημάδια του αφήνει…

Μονοπάτι ή ποδηλατόδρομος;

μονοπάτι
μονοπάτι

Μονοπάτια πολλά

Δικά μας και ξένα

Για εμάς ή για τους άλλους

Μονοπάτια που θα διαβούμε

Μονοπάτια που απλά θα κοιτάξει το βλέμμα

Μονοπάτια που επιλέγεις να περπατήσεις μαζί μου…

Αυτό γιατί μας ξέφυγε;

Οσο για την παραπάνω φωτογραφία… μιλάμε για μονοπάτι με τεράστιες πινακίδες… ας σοβαρευτούμε λίγο και ας κοιτάξουμε να τοποθετήσουμε πινακίδες και εκεί που είναι απαραίτητες…

Σαν γλυκό του κουταλιού…

Κάθε στιγμή

κάθε λέξη

κάθε μέρα που ξημερώνει

κάθε άγγιγμα

κάθε σκέψη

κάθε λεπτό

κάθε απορία

κάθε όνειρο

ένα γλυκό

γλυκό

του κουταλιού

γλυκό.

Καλημέρες σαν γλυκό του κουταλιού!!!

Μ’ ακούς…

Σκιές...
Σκιές...


Να σε πηγαίνω

μέσα από φεγγερά περάσματα

και κρυφές της θάλασσας στοές…..


Ακουστά σε έχουν τα κύματα

πως χαιδέυεις

πως φιλάς

πως λες ψιθυριστά το τι και το ε….

Τριγυρω στο λαιμό στον όρμο

πάντα εμείς

το φως

και η σκια


πάντα εσυ τ αστεράκι

και εγώ το σκοτεινό πλεούμενο….

πάντα εσύ το λιμάνι…

Γλάροι...
Γλάροι...


Είναι νωρίς μ ακούς

είναι νωρίς στον κόσμο αυτό

αγάπη μου

να μιλώ για μένα και για σένα….

Επειδή σ αγαπώ και σ αγαπώ

πάντα εσύ το νόμισμά

και εγώ η λατρεία

που το εξαργυρώνει….

Μ ακούς…

Σ αγαπώ…

«Μονόγραμμα» Ελύτης


Θεέ μου τι μπλέ ξοδεύεις για να μην σε βλέπουμε….

«Αξιον Εστι»


Στιγμές της χθεσικής μέρας….

Ηλιοβασίλεμα...
Ηλιοβασίλεμα...

Ναζίμ Χικμετ, Το ταξίδι

Ένας ποιητής ταξιδεύει
σε μια θάλασσα του κόσμου μας
κοιτάζοντας ένα άστρο.

Ταξιδεύει κάποιος ποιητής
σ’ ένα απ’ τα άστρα, σε μια θάλασσα,
κοιτάζοντας τον κόσμο μας.

Ταξιδεύουν οι ποιητές
στις θάλασσες του κόσμου
κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο.

1960, Μεσόγειος

* το ποίημα είναι από εδώ.

Μαζί με τον άνεμο…

acrogiali
acrogiali

Με τον άνεμο να ταξιδεύουμε

με αυτόν που κάνει το βλέμμα

να χάνεται ανάμεσα στα κύματα.

Αυτόν που κάνει τη θάλασσα

να θυμώνει.

Εμάς να χανόμαστε πίσω

από κλειστές τζαμαρίες.

Αυτόν που μας κάνει

να θέλουμε να πετάξουμε ….

Ο άνεμος που αγκαλιάζει τη γή και τα αστέρια

που χαιδέυει το πρόσωπο

που φουσκώνει τα πανιά

που δίνει πνοή στην καρδιά

να χτυπάει πιο δυνατά

από δέος και από φόβο μαζί.

Sous Le Vent

Et si tu crois que j’ai eu peur
C’est faux
Je donne des
vacances à mon
coeur
Un peu de repos
Et si tu crois que j’ai eu tort
Attends
Respire un peu le souffle d’or
Qui me pousse en avant
Et…

Fais comme si
j’avais pris la mer
J’ai sorti la grand’voile
Et j’ai glissé sous le vent
Fais comme si je
quittais la terre
J’ai trouvé mon étoile
Je l’ai suivie un instant
Sous le vent


Et si tu crois que c’est fini
Jamais
C’est juste une pause un répit
Après les dangers
Et si tu crois que je t’oublie
écoute
Ouvre ton corps aux
vents de la nuit
Ferme les yeux
Et…

Fais comme si
j’avais pris la mer
J’ai sorti la grand’voile
Et j’ai glissé sous le vent
Fais comme si je
quittais la terre
J’ai trouvé mon étoile
Je l’ai suivie un instant
Sous le vent…