Μ’ ακούς…

Σκιές...
Σκιές...


Να σε πηγαίνω

μέσα από φεγγερά περάσματα

και κρυφές της θάλασσας στοές…..


Ακουστά σε έχουν τα κύματα

πως χαιδέυεις

πως φιλάς

πως λες ψιθυριστά το τι και το ε….

Τριγυρω στο λαιμό στον όρμο

πάντα εμείς

το φως

και η σκια


πάντα εσυ τ αστεράκι

και εγώ το σκοτεινό πλεούμενο….

πάντα εσύ το λιμάνι…

Γλάροι...
Γλάροι...


Είναι νωρίς μ ακούς

είναι νωρίς στον κόσμο αυτό

αγάπη μου

να μιλώ για μένα και για σένα….

Επειδή σ αγαπώ και σ αγαπώ

πάντα εσύ το νόμισμά

και εγώ η λατρεία

που το εξαργυρώνει….

Μ ακούς…

Σ αγαπώ…

«Μονόγραμμα» Ελύτης


Θεέ μου τι μπλέ ξοδεύεις για να μην σε βλέπουμε….

«Αξιον Εστι»