Μη με ξεχνάς που σ΄ αγαπώ!

ταχυδρόμοι
ταχυδρόμοι




Σου στέλνω ένα σ αγαπώ με τους ταχυδρόμους…

Λίγο πρίν το καλοκαίρι μας κάνει να τα βλέπουμε όλα πολύχρωμα….

Το ασπρο και το μάυρο μας ταξιδεύει εκεί που το όνειρο μπορεί να τρέξει….

Καραγκιώζης ή σκιά….

Πόσα έχουν γραφτεί και πόσα δεν γράφτηκαν ποτέ γι αυτόν. Το πιο σπουδαίο βέβαια είναι οι αθρωποι που τον ζωντάνεψαν, τον ανανέωσαν, τον ταξίδεψαν. Νιώθω τυχερή που θυμάμαι παιδάκι να έχω δει καραγκιώζη σε μια αλάνα με πολύ κόσμο… Στην αρχή με είχε ξαφνιάσει η σύμβαση του φωτός με τη σκιά και το γεγονός ότι ένας άνθρωπος μπορούσε να δημιουργήσει όλον αυτόν τον μικρόκοσμο της σκιάς… Ανακάλυψα αυτό το βιντεάκι και αξίζει να το δείτε…εδώ.

Μου αρέσει το παραμύθι…

Ενα πολύ όμορφο και δυναμικό τραγούδι που σε ταξιδεύει…

Ε τι δεν θα έλεγα τη γνώμη μου. Εδώ την είπαν τόοοοσοι και τόσοιιι.

Και ποιά είναι αυτή… Δύο τραγουδάκια μου άρεσαν ανεξάρτητα από οποιαδήποτε κουταμάρα ακούστηκε αυτές τις μέρες. Βασικά ένιωσα παγιδευμένη σε μια εικονική πραγματικότητα. Οτι και να κοιτούσα στην τηλεόραση μόνο για αυτό έλεγε. Βρε παιδιά δεν συνέβη τίποτα άλλο αυτές τις μέρες; Έστω ότι γεννήθηκε ένα πάντα σε κάποιο ζωολογικό κήπο. Και να φανταστείτε ότι δεν έχω χρόνο για τηλεόραση το λίγο που μπορώ να παρακολουθήσω. Βεβαίως και παρακολούθησα την γιουροβίζιον. Δεν είμαι σαν και αυτούς που δεν είδαν πολλά πράγματα αλλά μιλούσαν σε εκπομπές σχολιασμού της γιουροβίζιον. Βρε δεν ντρεπόμαστε λίγο. Και θεωρούμαστε και ανθρωποι της τέχνης.

Πάντως ο Αλεξάντερ και η Γιοχάνα μου άρεσαν πολύ για αυτό που παρουσιάσαν. Η μουσική είναι αγάπη και στον διαγωνισμό διαγωνίζονταν τραγούδια και ερμηνευτές τους. Δεν με ενδιαφέρουν χώρες και συμπεριφορές. Τώρα για τον Σάκη, θα πω την αλήθεια. Δεν μου αρεσε το τραγούδι από την αρχή, ευχόμουν το καλύτερο αλλά υπήρχαν υπερβολές.

Καλύτερα δεν γίνεται…

Για να φτιάξει η διάθεσή μας ερωτικές εξομολογήσεις στον κινηματογράφο. Τι κι αν είναι κινηματογραφικά τα φιλιά. 😉 Είναι όμορφες στιγμές.

«Είσαι η πιό υπέροχη γυναίκα στον κόσμο… «και όλα αυτά που μόνο από τον Τζάκ Νίκολσον μπορούν να υποθούν τόσο μοναδικά. Καλύτερα δεν γίνεται.

«Απλά ένα κορίτσι που στέκεται μπροστά σε ένα αγόρι και του ζητά να την αγαπήσει….» Μια βραδιά στο Νότινγκ Χίλλ

Αναμνήσεις…

Αναμνήσεις καλές, όμορφες,

άσχημες, καλές και κακές.

Ολες δικές μας. Ολες δημιουργήματά μας.

Αλλες που θέλεις να κρατήσεις

και άλλες που θέλεις να αφήσεις πίσω.

Αλλες που θέλεις να μοιραστείς με κάποιους

και άλλες που θέλεις να μείνουν

εκεί στο βάθος της καρδιάς σου,

σαν το θυσαυρό του είναι σου.

Να ζουν εκεί και να ζεσταίνουν την καρδιά σου

όταν νιώθει μόνη και άδεια.

Καλημέρες!

Πόσα χρόνια πέρασαν…

Διαφημίσεις… Αν παρακολουθήσεις τις διαφημίσεις των παλαιότερων χρόνων. Τότε καταλαβαίνεις ότι πράγματι πολλά πράγματα έχουν αλλάξει, οι ανάγκες μας, η τηλεόραση, η τεχνολογία. Πολλά… Εμείς οι ίδιοι. Εμένα πάντως με γύρισαν πολλά χρόνια πίσω.. τα δρακουλίνια, τα σμάρτις, το καρνέισον.

Καλημέρες γλυκιές!