Ηθελα να ήξερα τι σκέφτηκαν…

Πραγματικά ηθελα να ξέρω τι σκέφτηκαν όταν αποφάσισαν μα σκεπάσουν με τσιμέντο, δέκα ατυχα δεντράκια που κάποτε φυτευθηκαν έξω από το 13ο Δημοτικό σχολείο καλαμάτας. Αν είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο και να μην είναι κανείς υπεύθυνος.  Περνούσα τυχαία από εκεί και πραγματικά είναι απαράδεκτο το θέαμα. Εχουν καταδικάσει τα δεντράκια σε θάνατο. Τι να πει κανεις.
Δεντράκια λυπημένο.
Δεντράκια λυπημένα. Μακάρι να καταλάβουν ότι δεν σκέφτηκαν τι έκαναν.
Δεντράκι...

Μύρισε Άνοιξη…

Σήμερα μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Μια μέρα μελανχολική γιατί ο μικρός πρίγκιπας που είχε επισκευθεί το σπίτι μας, έφυγε. Επρεπε να γυρίσει στο δικό του σπίτι. Μμμμ Ωραία περάσαμε όμως.  Το τραγουδάκι που του άρεσε να ακούει….

Ακούστε και μετά πείτε μου αν τα μωρά δεν μπορούν να μιλήσουν. Η αγάπη των τοσοδούλικων είναι τελικά μοναδική….

Ομως αυτές οι μέρες έιχαν τόσες πολλές είκόνες που ένα πόστ δεν χωράει. Χιχι Αστειάκι χωράει και παραχωράει απλώς δεν ταιριάζουν τα θέματα.;)

Σήμερα αν και είχε σκόνη στην ατμόσφαιρα, το βραδάκι μύρισε Ανοιξη. Είναι τόσο ωραίο το άρωμα της Άνοιξης που δεν το αλλάζω με τίποτα.

Άνοιξη
Άνοιξη

μια ακόμα μέρα ξεκινά….

Μια ακόμα μέρα ξεκινά, μακάρι καλύτερη από την μέρα που έπεσε για ύπνο στην λήθη του μυαλόυ μας. Πολλές πληροφορίες, πολλά νεύρα, πολλοί άνθρωποι που μου έδειξαν στο βλέμμα το ευχαριστώ και άλλοι που άφησαν αν φανεί ότι με κοροιδεύουν. ΄Οχι για πολύ. Δεν είναι πάντα τα αισθηματικά που κάνουν την καθημερινότητά μας καλή ή κακή. Σήμερα δεν ήταν αυτό το θέμα μας. Το καλό ή το κακό είναι ότι η δουλειά  μου, μου δίνει την ευκαιρία αν συναστρέφομαι με πολλούς ανθρώπους. Σήμερα ήτνα η μέρα που έπεσαν πολλές μάσκες και το θέμα είναι ότι έπεσαν πολλές και μαζεμένες. Αυριο θα δούμε τι θα γίνει! Καλημέρες πολλές λοιπόν 😉