Πρωτομηνιά… και μπλογκοπαίχνιδο…

Πρωτομηνιά!!! Καλό μήνα λοιπόν σε όλους! Οκτώβρης, δύσκολος μήνας αλλά τι να γίνει, μπορεί ο χειμώνας αυτός να είναι γλυκός και τυχερός. Είναι σαν να μας ψιθυρίζει ότι κάπου εκεί κοντά είναι και τα χριστούγεννα. Αστειάκι ήταν αυτό , σήμερα είδα ακόμα πολλούς να κάνουν μπάνιο στη θάλασσα και φυσικά ζήλεψα. Θέλω και εγώ είπα μέσα μου, αλλά τι να γίνει η δουλειά προηγείται.

Και για να παίξουμε και λίγο, σας προσκαλώ να μου παρουσιάσετε την αγαπημένη σας φωτογραφία, ή τελος πάντων μια από τις αγαπημένες σας… καθώς και με ποιο κομμάτι θα την συνοδευατε μουσικά… Και γιατί;

Αυτή λοιπόν είναι από τις αγαπημένες μου και αυτό γιατί

είναι τόσο ποιητικό να βλέπεις ένα χάρτινο καραβάκι,

να ταξιδεύει σε μια λίμνη τόσο μικρή και τόσο συγκεκριμένη,

αλλά αυτό να συνεχίζει να ταξιδευει, όταν ξέρει,

ότι δεν υπάρχει προορισμός αλλά το ταξίδι,

αυτό και μόνο αυτό…

Η μουσική είναι τόσο ταιριαστή

και τόσο όμορφο το τραγούδι, με τόση ευαισθησία,

πουδεν θα μπορούσα να επιλέξω κάποιο άλλο.

Φωτογραφία αγαπημένη…

BLYE από τον Μάνο Χατζιδάκι! Συνέχεια ανάγνωσης Πρωτομηνιά… και μπλογκοπαίχνιδο…

Τα καράβια μου καίω…

Συννεφιασμένη Κυριακή…Τι συννεφιασμένη δηλαδή, βρέχει σιγά σιγά από το πρωί και δεν λέει να βαρεθεί και να βγεί λίγο ο ήλιος. Να φτιάξει και η διάθεσή μας βρε παιδί μου. Βέβαια αυτό μας κάνει να αναπολούμε τις ηλιόλουστες μέρες που κάναμε βόλτα στην παραλία και την μαρίνα … και νομίζαμε ότι δεν θα τελειώσουν ποτέ. Μια τέτοια Κυριακή, ήταν και η κυριακή που μας πέρασε!  Οπότε δεν μπόρώ παρά να μοιραστώ μαζί σας τις φωτογραφίες που έβγαλα….

Βέβαια συναντήσαμε και καράβια που βγήκαν στην στεριά, σκάφη με ιδιαίτερες ονομασίες όπως IXIS AFIXIS πολύ μου άρεσε αυτό , αλλά και σκάφη με τα οποία αν ταξίδευες θα νόμιζες ότι είσαι ο Σεβάχ ο Θαλασσινός όπως ο πολικός, (αυτό το ζήλεψα η αλήθεια είναι), αλλά και ο Κυρ θανάσης ήταν όλα τα λεφτα…

Συναντήσαμε και το βενζινάδικο των σκαφών 😉 δεν ξέρω τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση, όταν γίνεται απεργία, τί κάνουν τα σκάφη;;; Σηκώνουν τα πανιά ή τραβούν κουπί;;;

Συνέχεια ανάγνωσης Τα καράβια μου καίω…

Λιμάνι….


Λιμάνι
Λιμάνι

Μετ από αυτήν την φωτογραφία αποφάσισα να  ασχοληθώ με την φωτογραφία σαν διαδικασία έκφρασης του στιγμιαίου συναισθήματος. Είναι αυτή η αίσθηση που σε κυριεύει όταν βλέπεις κάτι και θέλεις αυτό να μείνει σε μια φωτογραφία. Είναι η μοναδική στιγμή, την οποία προσπαθείς να φυλακίσεις…

Και ένα ποίημα που μπορεί να εκφράσει χωρίς να μπαίνω σε λεπτομέριες το πόσο δύσκολη μέρα είχα. Το μόνο που μπορώ να πώ είναι ότι πριν απο λίγο, συνειδητοποίησα ότι από τις εννέα το πρωί μέχρι τώρα δεν είχα πάψει να σκέφτομαι. Συνέχεια ανάγνωσης Λιμάνι….

Μάνη- Οδοιπορικό.

λιμ�νι
λιμένι

Μάνη

Ενας τόπος γεμάτος πέτρα, εκεί όπου ο άνθρωπος πέρασε αλλά δεν τον χάλασε, τον αγάπησε και του έδωσε ένα δώρο.. Όσοι τον επισκέπτονται μπορούν να ονειρεύονται πάλι…..

Τον είχα επισκεφτεί και παλιότερα αλλά δεν είχα φτάσει τόοοσο μακρία άλλη φορά. Το ακροτήρι Ταίναρο ήταν για μένα ένας τόπος που φάνταζε πολύ μακρινός. Η διαδρομή είναι τέτοια που δεν σου επιτρέπει να πεις «κουράστηκα».

πύργος
πύργος

Δεν ξέρω αν είμαι ρομαντική, ή είναι πράγματι έτσι, αλλά η φαντασία μου ταξίδεψε πολύ μακριά. Στην εποχή των ιπποτών, με τους πύργους και τις πυργοδέσποινες. Η αλήθεια είναι ότι ήμουν πολύ τυχερή γιατί επισκέφθηκα ένα πύργο του 1700 περίπου, τα νούμερα δεν έχουν σημασία..τα αρώματα και οι ήχοι που σου προσφέρουν αυτά τα μέρη, είναι που σε κάνουν να πιστεύεις ότι ο χρόνος δεν περνάει απλά μας ξεγελά…

Πύργος ανάμεσα στους πύργους
Πύργος ανάμεσα στους πύργους

Αυτό που με έφερε ξανά στην πραγματικότητα ήταν όταν το σούρουπο άκουσα μανιάτικο μοιρολόι από μια γριούλα μόνιμη κάτοικο του χωριού… Δεν έχει τηλεόραση και όταν νυχτώνει τραγουδά… Τα δικά της τραγούδια… Με τον δικό της τρόπο… Θα ήταν και ιεροσυλεία να ακουγόταν κάτι διαφορετικό…

Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω γιατί αλλά καθώς έγραφα σκέφτηκα αυτό το ποίημα του Καβάφη για να συνοδεύσει το παρόν πόστ.  Οι φωτογραφίες που ακολουθούν αλλά και άλλες πολλές είναι από αυτήν την περιήγηση αυτά τα μέρη… Είναι τελικά από τους τόπους που δεν μπορείς, παρά να πεις, δεν μπορεί μια μέρα θα ξαναέρθω…

Φωνές

Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες
εκείνων που πέθαναν, ή εκείνων που είναι
για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.

Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·
κάποτε μες στην σκέψι τες ακούει το μυαλό.

Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν
ήχοι από την πρώτη ποίηση της ζωής μας –
σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβύνει.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

«Ακόμα μια βόλτα» από τον Φίλιππο Πλιάτσικα….

Το βάλς των χαμένων ονείρων;…Χαικού

Το βάλς των χαμένων ονείρων;
Τα Όνειρά μου
για σένα και για μένα
κοιτώ και  λέω…

Αν όλα αυτά
γίνουν κάποτε εμείς
τότε δεν θα χω

Τι να σκεφτώ
για σένα και για μένα
Αγάπημένε….
Έτσι απλά...
Έτσι απλά...

Συνέχεια ανάγνωσης Το βάλς των χαμένων ονείρων;…Χαικού

Απορία…κουφέτα στο δόξα πατρί….

Μα γιατί όταν πάμε σε γάμους μας δίνουν κουφέτα στις μπομπονιέρες;

Και στις μπομπονιέρες πάει καλά, αντί για ρύζι να ρίχνουν κουφέτα που κολλάει;

Σας παρακαλώ πείτε μου; Ετοιμάζομαι και εγώ σαν το καλό κοριτσάκι σήμερα να πάω σε ένα γάμο. Έβαλα τα καλά μου, προσπάθησα να πάρω μαζί μου και την  καλή μου διάθεση και πήγα στην εκκλησία. Συνέχεια ανάγνωσης Απορία…κουφέτα στο δόξα πατρί….

Μπλογκοπαίχνιδο…..

Μετα από πρόσκληση της κλειδωμένης καρδιάς να παρουσιάσουμε κάτι που να μας έχει συγκινήσει, είτε αυτό είναι στίχος, τραγούδι, ταινία….ή και όλα μαζί, δεν έιχα παρά να παίξω κατευθείαν. Τι ωραία που ξεκινήσαμε πάλι τα μπλογκοπαίχνιδα!


Η μάσκα της Άννας
Η μάσκα της Άννας

Μια στιγμή που με  συγκίνησε ήταν όταν αποφάσισα να φτιάξω αυτό το μπλόγκ και να επιλέξω τελικά την μαργαρίτα, την όχι τέλεια εικαστικά, ως εικόνα που θα με εκπροσωπεί. Γιατί το όμορφο δεν βρίσκεται πάντα στο τέλειο…

ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Για να σε εκδικηθώ»

Είναι ένα τραγούδι που με έχει κάνει να δακρύσω….

Δεν μου έχει τύχει κάτι ανάλογο αλλά με κάνει και δακρύζω…


ΠΟΙΗΣΗ


Κεριά

Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μιά σειρά κεράκια αναμένα –
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

ΣΤΙΧΟς

Να ζει κανείς ή να μη ζει…

Αυτή τη φορά με έκανε να γελάσω….



ΤΑΙΝΙΑ- ΦΡΑΣΗ

Μια φράση που με άγγίζει…

Αυριο είναι μια καινούργια μέρα…

Από την ταινία Οσα παίρνει ο άνεμος…


Αυτή η σκηνή μοναδική και με εκφράζει…

Βέβαια δεν είναι she αλλά he….


Καλώ με τη σειρά μου να εκφραστούν…

Ο Αντώνιος, Ο νεραιδόκοσμος, η φάβα,τον Λάκητο λαχανάκι,τον Ηλιά, την λάσπη,τον κλέαρχο,

την σταλαγματιά, την batgirl και όσοι άλλοι το ειπιθυμείτε.

Μια γλυκειά καλημέρα σε όλους!

Το Δειλι….στα τραγούδια, στην ποίηση, στην φωτογραφία…

Όπως ο κύκνος τραγουδά το τραγούδι του λίγο πριν πεθάνει,

έτσι και ο ποιητής  γράφει το κύκνειο άσμα του…

όμορφα ταξιδεύουν και τα δύο μαζί στο τραγούδι

» Θα πεθάνω ένα πένθημο του φθινόπωρου δείλι»

Πώς η ποίηση συναντά την μουσική και φτιάχνουν κάτι μοναδικό….


Αφιερωμένα σε εσένα που σου αρέσει αυτό το τραγούδι αλλά δεν ξέρεις γιατί….

Για μένα….

Επειδή η ζωή μας τα φέρνει έτσι ώστε κάποια στιγμή να σκεφτούμε γιατί….

Γιατί ανχωνόμαστε να φτιάξουμε τόσα… να πληρώσουμε τους λογαριασμούς μας… να είμαστε καλοί…

Και για να μην φανεί ότι παραπονιέμαι, στο θέμα μας….

Εχθές ένας μίνι ανεμοστρόβιλος χτύπησε και την μικρή μας πόλη. Σε λίγα λεπτά… Στην κυριολεξία λίγα λεπτά…. Ο ουρανός έγινε μάυρος και άμμος και σκόνη εορείτο παντού.  Δεν μπορούσες να δεις τίποτα. Ημουν στο μαγαζί των δικών μου και έπρεπε να μαζέψουμε ότι ήταν έξω γιατί θα τα έπαιρνε όλα ο άνεμος. Οσα παίρνει ο άνεμος είχαμε γίνει. Αλλά σε αυτήν την περίπτωση… Τα παίρνει όλα. Ακόμα και την τέντα ήταν αδύνατον να την σηκώσουμε από την ταχύτητα του αέρα. Αλλά ήταν επικίνδυνο να ξεκολλήσει και να πέσει σε κανένα αυτοκίνητο. Για να μην τα πολυλογώ, το θέμα είναι ότι στο σπίτι είχε κοπεί το καλώδιο που παρέχει ρέυμα. Από την κολόνα κρεμόταν το καλώδιο και ήταν στον δρόμο. Το 1050 βούηζε, το 100 (αστυνομία) μου απάντησαν ότι έπρεπε να πάρω στο 1050 (βλάβες ΔΕΗ), κάποια στιγμή μου απάντησαν και μου είπαν δεν υπαρχει συνεργείο, θα περιμένετε λίγο. Αποτέλεσμα γιατί θυμώνω και τώρα που το λέω…

Από εχθές στις 7 το απόγευμα…. με ένα καλώδια, πιθανόν επίκίνδυνο, πιθανόν ακίνδυνο…το συνεργείο ήρθε σήμερα στις 12.30.

Συμπέρασμα… Νάνι στο σκοτάδι και υποχρεωτική απόψυξη. Ευτυχώς δεν καταστραφηκε καμία ηλεκτρική συσκευή…

Το θέμα είναι γιατί όταν τους χρειαζόμαστε ποτέ δεν είναι εκεί αλλά φορολογούμαστε, πληρώνουμε τους λογαριασμούς μας… Θυμώνω πολυ….

Αφιερωμένα όλα τα επόμενα τραγουδάκια στην ΑΓΑΠΗ, ΣΟΦΙΑ, ΕΛΠΙΔΑ που γιορτάζουν σήμερα….

Είναι και τα τρια πολύ όμορφα ονόματα!

Τους αφιερώνω τραγούδια με το δικό μου. Μακάρι να τα καταφέρω μια μέρα να τα συγκεντρώσω όλα! Ειναι γύρω στα δεκα μου έχουν πει…

Καλημέρα σε όλους!


Αγαπημένο…από τους Κατσιμιχαίους «Μάρκος και Άννα»

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας «Αννα»

]


«Είδα την Αννα κάποτε»

Σαββόπουλος


Βασίλης Καζούλης «Αννα»

]


ελευθερία
ελευθερία

Το καλοκαίρι δεν τελείωσε ακόμα….

Το καλοκαίρι δεν τελείωσε ακόμα, απλώς εμείς αρχίζουμε να γεμίζουμε το πρόγραμμά μας με χειμερινές δραστηριότητες…

Μια μικρή γέυση από καλοκαίρι…

Εικόνες, πόσες εικόνες σε ένα καλοκαίρι, πώς χωράνε….

Τί τραγούδι να σου πω….

Εντελέχεια….