Η μοναξιά του σκοινοβάτη….

Οχι δεν θέλει ν΄αφεθεί..

το σκοινί τρέμει… κλείνει τα μάτια.

Το βάθος, κάτω, μαύρο από ησυχία.

Το σκοινί δεν τελειώνει.

Τα μάτια ανοίγουν, διαστέλλονται,

 επιπλέουν, κοιτάζουν πάνω,

p1010055.jpg

κρατιουνται από να σύννεφο,

ένα φύλλο, αλλάζουν, στρογγυλέυουν,

 γίνονται δυο μεγάλοι κρίκοι…

Αρπάζεται από τα μάτια του-

να τον, αφήνει το σκοινί, κάνει μια τούμπα στον αέρα,

χαμηλώνει, του πέφτει το καπέλο,

πέφτει το λουλούδι του από το πέτο-

να τον πάλι που ψαύει το σκοινι με τ’ ακροδάχτυλα…

ανεβαίνει τη σκάλα, ισορροπεί, χαμογελάει,

μια τελευταία υπόκλιση.

Κανείς τριγύρω να τον χειροκροτήσει.

Μονο μια φωνή:

-Κρατήσου, κρατήσου, κρατήσου από τα μάτια σου.

Ποιός τον φωνάζει;

Από πού τον φωνάζουν;

Γιάννης Ρίτσος

8 σκέψεις σχετικά με το “Η μοναξιά του σκοινοβάτη….”

  1. Δεν το συζητω για την Ποιηση του μεγιστου Ριτσου και τη φωτο,αψογα ! Το τραγουδιδεν μου αρεσει.Προτιμω αλλα της Παπαριζου.Την καλημερα μου και καλο σαββατοκυριακο ευχομαι.

  2. Ωραίο το ποίημα… Αλλά η Παπαρίζου… Αστα να πανε… Τι λέγαμε; Α ναι ωραίος ο Ρίτσος… και όταν ακούω την Παπαρίζου μου μοιάζει ακόμα πιο ωραίος… Με το συμπάθειο…

    Lykos

  3. Thalassini
    Είναι από τα αγαπημένα μου ποιήματα… Η φραουλίτσα αφέθηκε να κάνει ελεύθερη τον κύκλο της ζωής της!!!
    Να έχεις και εσύ ένα όμορφο και ζεστό…. σ-κ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s