Όταν η Άννα είναι κάπως….

untitled-scanned-15.jpg 

Έχει πλακα να παρατηρείς τον εαυτό σου και να νιώθεις περίεργα

όταν μετα από καιρό είδες ένα συναίσθημα έστω και λυπημένο και να σου φαίνεται περίεργο………

Ερώτηση: Πόσα άτομα βλέπετε στην φωτογραφία;

Η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι σκαναρισμένη από μια τοσοδούλικη φωτογραφία…

Την είχε η γιαγιά μου και μου ζήτησε να την κάνω πιο μεγάλη για να την βλέπει. Είναι η μοναδική που είναι όλοι μαζί.

Οταν την σκάναρα λοιπόν, μου είπε, ένας λείπει και λείπει και από τη ζωή μας και ήταν ο παππούς μου. Οταν λοιπόν την σκάναρα τη φωογραφία μου φάνηκε ότι πίσω από το αγοράκι, τον θείο μου φάινεται λίγο πιο πάνω η μορφή ενός ανδρα. Μοιάζει με το πρόσωπο του παππού μου.

 Δεν ξέρω αν μπορείτε να το δείτε… Δεν έχει σημασία…Μπορεί να είναι ένα παιχνίδισμα του φακού. Μπορεί να στεκόταν πίσω από τον φωτογράφο και να δημιουργήθηκε η σκιά. Αν δείτε τη φωτογραφία είναι από τα δέντρα…

Αλλά σε εμένα είπε κάτι….Αρα 11 άτομα, τέσσερα φανερά, κάποιος πίσω, 4 σκιές και η μορφή του παππού μου.

Μου λείπει….

Αφιερωμένο το πόστ αυτό στον

Κλειδωμένη Καρδιά

Η Καλομοίρα θα είναι στην eurovision….

Η γνώμη μου είναι ότι η Καλομοίρα μπορεί να σταθεί στην σκηνή της γιουροβίζιον…..

Αφιέρωσα το χρόνο να δώ και να ακούσω και τους τρεις διαγωνιζομένους

και δεν νομίζω ότι μπορούν να μας εκπροσωπίσουν.

p6270510.jpg

Δεν χρειάζεται να είσαι όμορφος ή να κουνιέσαι καλά,

χρειάζεται να τραγουδάς και να έισαι εκέι όλη την ώρα.

Αυτό το είδα στην Καλομοίρα.

And the φραουλίτσα goes to Καλομοίρα…

Απο τους τρεις θα διαλέξω την Καλομοίρα.

Δεν με ενδιαφερει το αποτέλεσμα.

Δεν θα πω τις γνωστές κακιούλες ακόμα….

Δεν θέλω να επηρεάσω κανέναν.

Τα υπόλοιπα αύριο. Τι γνώμη μου απλά είπα….

Δεν θα ψηφίσω.

Οι αδελφές παρουσιάτριες είναι πολύ ικανές.

Το βιβλίο που είναι δίπλα…

 

fanari-2.jpg

Ηρθε η ώρα να συμμετέχω κι εγώ στο παιχνίδι που με κάλεσε

ο Αντώνιος     το  βιβλίο λοιπόν που είναι δίπλα μου είναι:

 το Λεξικό του θεάτρου του  Patrice Pavis Εκδόσεις Gutenberg

«Προβλέποντας γι αυτούς τους περιπατητές

μια χρονική διαδρομή στο χώρο της εγκατάστασης,

υπολογίζουμε καλύτερα τη χρονικότητα της εμειρίας του θεάματος:

 Οι περιπατητές είναι ελεύθεροι να σταθούν σε μια λεπτομέρεια,

 να προσεγγίσουν από διαφορετικούς δρόμους την εγκατάσταση,

να επιστρέφουν,

να επηρεάσουν τη χωροχρονική φύση του προσεγγιζόμενου έργου.

Συνέχεια ανάγνωσης Το βιβλίο που είναι δίπλα…

Καλή Εβδομάδα!!

 

 Μια εβδομάδα δύσκολη ξεκινά….

 p1010033.jpg

 

Εκανα βόλτα στην παραλία και κάποιος κατέστρεψε τα μανιτάρια

που φωτογράφισα και σας παρουσίασα παλιότερα…

Αυτή τη φορά έψαχνα για τα στρουμφάκια για να τα βοηθήσω…

Δεν έβγαλα φωτογραφία φυσικά, τις καταστροφές δεν μου αρέσει να τις φωτογραφίζω…

 

 

Συνέχεια ανάγνωσης Καλή Εβδομάδα!!

Για σένα και για μένα…..

  ένα από τα ποιήματα που αγαπώ….

έτσι απλά…..

dsc00118.jpg

Ο έρωτας,
όνομά ουσιαστικόν,
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.Ο φόβος,
όνομα ουσιαστικόν,
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:
οι φόβοι.
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα.Η μνήμη,
κύριο όνομα των θλίψεων,
ενικού αριθμού,
μόνον ενικού αριθμού
και άκλιτη.
Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.

Συνέχεια ανάγνωσης Για σένα και για μένα…..

Τί είναι άραγε; Μαντέψτε το νεο μπλογκοπαίχνιδο….

p1010189.jpg

Είναι κάτι τόσο ιδιαίτερο και περίεργο ε;

Το συνάντησα σε ένα σχολείο.

Ενας μικρός μαθητής το είχε φέρει να το δείξει στην δασκάλα του.

Του ζήτησα την άδεια να το φωτογραφίσω.

Δυστυχώς δεν ήξερε να μου πει από που προέρχεται κα πόσων ετών είναι.

Σας το χαρίζω. Εχει και καπνοδόχο, το μικρό και βαρύ μας σιδεράκι….

Καλώ  να μας παρουσιάσουν κάτι παράξενο,

 mybigfatgreeklife.wordpress.com

favas.wordpress.com

anemologio.wordpress.com

vasilis67.wordpress.com 

theblogstories.wordpress.com 

adonios.wordpress.com

http://anatolh.wordpress.com/

Μπλογκοπαίχνιδο….

p1010467.jpg

Τα επτά κακά της μοίρας μου….

Ναι ναι.. πρέπει να περιοριστώ σε επτά μόνο…

1. Μου αρέσει η ησυχία, αλλά αντέχω στον θόρυβο.

2. Μου αρέσει να έχω την ευθύνη για ότι αναλαμβάνω και να αν αυτό το κάτι πάει στραβά να δέχομαι τις συνέπειες.

3. Μου αρέσει η φιλία, αλλά πληγώθηκα αρκετά ώστε να μην θέλω άλλο αυτό το παιχνίδι.

4. Οταν αγαπάω, αγαπάω για πάντα.

5. Δεν μου αρέσει να χάνομαι με τους ανθρώπους.

6. Οταν νιώθω ασφαλείς και άνετα γίνομαι ανοικτό βιβλίο και μπορούν να διαβάσουν την ψυχή μου.

7. θέλω να είναι καλά όλοι όσοι αγαπάω.

Σε ευχαριστώ σημειωματάριο για το όμορφο παιχνίδι.http://fvasileiou.wordpress.com/Με τη σειρά μου καλώ: Την ΑΝΑΤΟΛΗ, το ανεμολόγιο, τον Αντώνη, την Κλειδωμένη Καρδιά, τον Get a life, την λάσπη στα αστέρια, την Thalassini,τον νεραιδόκοσμο, την Daisy, τον Donald.

Περιμένω σχόλια για το κολλάζ!!!

Η μοναξιά του σκοινοβάτη….

Οχι δεν θέλει ν΄αφεθεί..

το σκοινί τρέμει… κλείνει τα μάτια.

Το βάθος, κάτω, μαύρο από ησυχία.

Το σκοινί δεν τελειώνει.

Τα μάτια ανοίγουν, διαστέλλονται,

 επιπλέουν, κοιτάζουν πάνω,

p1010055.jpg

κρατιουνται από να σύννεφο,

ένα φύλλο, αλλάζουν, στρογγυλέυουν,

 γίνονται δυο μεγάλοι κρίκοι…

Αρπάζεται από τα μάτια του-

να τον, αφήνει το σκοινί, κάνει μια τούμπα στον αέρα,

χαμηλώνει, του πέφτει το καπέλο,

πέφτει το λουλούδι του από το πέτο-

να τον πάλι που ψαύει το σκοινι με τ’ ακροδάχτυλα…

ανεβαίνει τη σκάλα, ισορροπεί, χαμογελάει,

μια τελευταία υπόκλιση.

Κανείς τριγύρω να τον χειροκροτήσει.

Μονο μια φωνή:

-Κρατήσου, κρατήσου, κρατήσου από τα μάτια σου.

Ποιός τον φωνάζει;

Από πού τον φωνάζουν;

Γιάννης Ρίτσος

Όταν η πόλη φοβάται…

Μια πολύ δύσκολη μέρα…

Με ευθύνες….

Με το φόβο ενός σεισμού….

 

copy-of-limani.jpg

 

 

Με αυτή την ανασφάλεια….

Που όσο κι αν σου λένε να εξοικειωθείς δεν γίνεται….

Δεν είχα διάθεση να γράψω τίποτα απόψε…

Ομως σκέφτηκα να ξεκινήσω να γράφω και όπου με πάει….

Δεν θα διορθώσω τίποτα…..

Είναι περίεργο πώς ό ρυθμός της καθημερινότητας αλλάζει, σε στιγμές πανικού….

Βρέθηκα στο δρόμο ανάμεσα στους δύο σεισμούς, 

πήγα στη δουλειά αλλά δεν έγινε μάθημα γιατί έδιωχναν τα παιδιά, κατά τις μια….

Γιατία αφού δεν ξέραμε τίποτα για δέυτερο σεισμό….

Παρατήρησα κάτι όμως…..

Είχε αλλάξει ο ρυθμός της ζωής εκείνη τη στιγμή….

Αλλοι έκλειναν τα μαγαζιά τους….

Αλλοι μιλούσαν, άλλοι κάθονταν στα παρκάκια….

Αυτές τις στιγμές ανακαλυπτεις ότι είναι λίγα αυτά τα παρκάκια…..

Γιατί χρειάζεται να συμβεί κάτι περίεργο,

 για να μιλήσουμε σε ανθρώπους που δεν ξέρουμε, να πούμε πως νιώσαμε.

Γιατί να πρέπει να γίνει κάτι τέτοιο,

 για να γίνουμε αυτό που θα έπρεπε να είμαστε από την αρχή;

ΑΛΗΘΙΝΟΙ!!!

Καλό ξημέρωμα!

Μακάρι να καταφέρω να κοιμηθώ!

Χρόνια Πολλά στην Αγάπη….

p8040119.jpg

 Αγάπη είναι να είσαι εκεί κάθε μέρα, κάθε στιγμή….

Αγάπη είναι να μην σκέφτεσαι ότι πρέπει να αγαπάς σήμερα….

Αγάπη είναι να θέλεις να ακούσεις τη φωνή του / της….

Αγάπη είναι να σου λείπει το άρωμα του άλλου… το δικό του άρωμα…..

Αγάπη ειναι να πονάς, να χαίρεσαι, να κλαίς, να ονειρεύσαι…..

Αγάπη είναι να αισθάνεσαι….

 Αγάπη είναι οι ευθείες να συναντιούνται μια στιγμή και να μην χάνονται ξανά….

Σ΄αγαπάω!!!!

Δείτε όλο το βιντεάκι…

Αξίζει….