15
Ιαν.
08

Έτσι μόνο να μαζεύει τα κομμάτια του…

Ακουσα τη μοναξιά του τη φορά που το επισκέφθηκα…

 ithomi3.jpg

Αρχαίο θέατρο της Ιθώμης, μην ανησυχείς

θα έρθει η μέρα που τα φώτα θα πεσουν πάνω σου.

Το είχα επισκεφθεί μαζί με τους τότε μικρούς μαθητές μου,

προσπαθώντας να τους ζωντανέψω στο χώρο της φαντασίας

το θέατρο στην πρωταρχική του μορφή.

Δεν ξέρω πως νιώθετε εσείς αλλά,

 όταν επισκέφθομαι αρχαιολογικούς χώρους

νιώθω ένα δέος και μια νοσταλγία.

Δεν ξέρω αν φροντίζουμε όσα μας άφησαν…

Καλό ξημέρωμα!!!!

Advertisements

12 Responses to “Έτσι μόνο να μαζεύει τα κομμάτια του…”


  1. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 8:01 πμ

    Και ποιος δεν νιώθει δέος και νοσταλγία όταν επισκέπτεται έναν αρχαιολογικό χώρο της χώρα μας . . . :):):)

    Καλη σου μέρα Αννουλα 🙂

  2. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 9:02 πμ

    LOCKHEART
    Χαίρομαι που συμφωνούμε!!!

  3. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 10:50 πμ

    Θα συμφωνήσω και με τους δυό σας. Δέος και νοσταλγία.
    Ξέρεις τι είναι να βρίσκεσαι, να πατάς, να αγγίζεις τους ίδιους χώρους που πριν τόσα χρόνια έσφιζαν με ζωή;
    Είναι συγκινητικό να νοιώθεις ότι είσαι μέρος του κόσμου εκείνου, έστω και για λίγο!

    Καλή σου μέρα Άννα.

  4. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 11:34 μμ

    …δεν ξέρω, αν εκτιμούμε όσα μας άφησαν Άννα.
    ..αρχαία θέατρα και οι ψυχές των ανθρώπων, περιμένοντας έναν προβολέα να πέσει
    πάνω τους να τους φωτίσει..

    Καλο ξημέρωμα Άννα 🙂

  5. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 11:36 μμ

    κι εγώ ταξιδεύω με την χρονομηχανή καθώς επισκέπτομαι αρχαιολογικούς χώρους
    είναι περίεργο η αίσθηση που δημιουργούν τα αρχαία!
    συμφωνώ με τον Αντώνη συγκινήσε σε τέτοιους χώρους
    καλό σου βράδυ

  6. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 12:02 πμ

    Adonios
    Χαίρομαι που δεν είμαι μόνη!!

  7. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 12:03 πμ

    iLiaS
    Μίλας σαν να μιλώ έγώ, να είσαι καλά!

  8. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 12:06 πμ

    melomenos
    Μου αρέσει κάθε φορά που περπατώ σε τέτοιους χώρους! Θα ήθελα να μπορούσα να χρησιμοποιήσω την χρονομηχανή!Αλλά δεν θα μπορούσα να δω παραστάσεις αφού θα ήμουν γυναίκα και δεν θα μπορούσα να γαψω έργα ή να σκηνοθετώ. Θα μου άρεσε όμως να περιεργαστώ τους χώρους, τους ανθρώπους, την κουλτούρα!!

  9. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 12:46 πμ

    Έρχονται πράγματι στο μυαλό άλλες εποχές ζωντανεύουν σκηνές από τα παλιά χρόνια, φαντάζεσαι ηθοποιούς και θεατές της αρχαιότητας… Υπάρχει δέος πράγματι

  10. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 12:54 πμ

    κι αν κλείσεις τα μάτια μπορεί να τους ακούσεις να παίζουν…

  11. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 12:55 πμ

    vasilis
    Μου αρέσει που σε όλους σας αρέσει αυτή η αίσθηση που σου δίνει ένας αρχαιολογικός χόρος. Ανθρωποι αγνοί με φαντασία και αγάπη για το παρελθόν.

  12. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 12:56 πμ

    Daisy
    Α το πήγες εκέι ακριβώς που ήθελα. Δεν είναι ωραίο! Αρκεί να μην τους φαντάζεσαι όπως τους απεικονίζουν σήμερα γιατί είναι πολύ μακριά….


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 142,480 hits
Ιανουαρίου 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Σελίδες

Top Clicks

  • Κανένα

Αρέσει σε %d bloggers: