13
Ιαν.
08

Ρώτησέ με….

…ας παίξουμε ένα παιχνίδι.

manh.jpg

Ρωτήστε με ότι θέλετε και εγώ με τη σειρά μου θα ρωτήσω εσάς.

Τι είναι αυτό που φοβάστε;

Καλό ξημέρωμα!

Advertisements

24 Responses to “Ρώτησέ με….”


  1. Ιανουαρίου 13, 2008 στο 4:44 μμ

    Φοβάμαι τελικά ότι τελικά δεν θα μάθω όλα τα μυστήρια και τα μυστικά της ζωής αυτής.
    Όσο προχωράς σε κάποια επίπεδα, τόσο συνειδητοποιείς ότι είσαι ακόμα στην αρχή.
    Ο φόβος σε γεμιίζει με την αίσθηση της ματιαότητας σε ότι υπάρχει ολόγυρα.

    Άλλος ένας φόβος είναι η απώλεια των δικών μου ανθρώπων…

    Εσύ; Τι φοβάσαι πιο πολύ;

  2. Ιανουαρίου 13, 2008 στο 6:45 μμ

    Τον κακό εαυτό μου φοβάμαι. Μην πληγώσω πρόσωπα αγαπημένα μου. Ερώτηση; Όχι δεν θα σου κάνω. Καλό σου βράδυ πατριωτάκι

  3. 3 akjlleas
    Ιανουαρίου 13, 2008 στο 8:24 μμ

    den fovamai tipota. alitheia.
    i erotisi mou…
    agapas ton eayto sou ?alithina?

  4. Ιανουαρίου 13, 2008 στο 8:55 μμ

    ..φοβάμαι τη σοβαρή ασθένεια σε μένα και τ’ αγαπημένα μου πρόσωπα.
    ..φοβάμαι την αρνητική πλευρά του εαυτού μου…φοβάμαι να πάψω να ονειρεύομαι..φοβάμαι να μη μπορώ να βλέπω το γαλάζιο της θάλασσας.

    Ποια είναι τα «όνειρα» σου Άννα?? 🙂

  5. Ιανουαρίου 13, 2008 στο 11:46 μμ

    Adonios
    Μου αρέσει να μην ξέρω τι θα γίνει αυριο.
    Απλά με ανχώνουν πράγματα απλά που την επόμενη στιγμή δεν έχουν καν σημασία! Φοβάμαι όταν αρχίζω κάτι καινούργιο. Αν μπορέσω να τα καταφέρω. Πάντα είναι πιο δύσκολο από τις δυνάμεις μου. Πάντα δεν υπάρχει αρκετός χρόνος να προετοιμαστώ. Βέβαια τις πιο πολλές φορές τα καταφέρνω αλλά είμαι τοοοσο ανχωμένη πριν που νιώθω ότι δεν ζω την καθημερινότητά μου. Ζω τη ζωή μου σαν θεατής. Το μυαλό μου είναι σαν ένα κομπιουτεράκι που υπολογίζει πως θα φτιάξει το νέο πρόγραμμα.
    Δεν με απασχολούν τα χρήματα, όχι γιατί δεν τα έχω ανάγκη αλλά γιατί αργούν πολύ να έρθουν σε μένα οπότε χάνουν τη σημασία τους. Δεν είμαι σπάταλο άτομο τόσο πολύ. Αλλά όχι και τσιγκούνα.΄
    Φοβάμαι πολύ για τους ανθρώπους που αγαπώ. Και δίνω τα πάντα για αυτούς.
    Φοβάμαι τη μοναξιά, μου αρέσει η μοναχικότητα, αλλά όχι να είμαι μόνη. Μπορείς να είσαι μόνος και σε μια καφετέρια γεμάτη κόσμο.
    Φοβάμαι την αποτυχία αλλά δουλέυω σκληρά για την επιτυχία!

  6. Ιανουαρίου 13, 2008 στο 11:47 μμ

    vasilis
    Ολοι φοβόμαστε τον κακό μας εαυτό. Και όλοι μας έχουμε έναν και πολλές φορές πληγώνει..

  7. Ιανουαρίου 13, 2008 στο 11:55 μμ

    akjlleas
    Τον αγαπάω πολύ, αλλά τον κάνω πολλές φορές να υποφέρει, να πονάει, να βασανίζεται. Το μυαλό μου σκέφτεται πολλές φορές ένα εκατομμύρια πράγματα ταυτόχρονα και κουράζεται. Πάντα πιστέυω ότι όλα θα πάνε καλά αλλά φοβάμαι, αλήθεια φοβάμαι αν θα είναι όλα όπως θέλω.

  8. Ιανουαρίου 14, 2008 στο 12:07 πμ

    iLiaS
    Εχω όνειρα!
    Και ξέρεις δεν χρειάζεται να γίνουν και όλα πραγματικότητα.
    Είναι τόσα πολλά που τι να σου πω…
    Κάποτε όταν ήμουν μικρή ήθελα να είχα ένα άλογο και να πήγαινα βόλτες στην παραλία. Σήμερα που περπατούσα δίπλα στη θάλασσα το θυμήθηκα. Τα όνειρα είναι αυτό που μας φορτίζει με ελπίδα.
    Ενα άλλο όνειρο είναι να γράφω παραμύθια. Να γίνω γνωστή από αυτό. Αλλά τώρα είμαι στη φάση να πλουτίσω με εμπειρίες και καλές αναμνήσεις από τους μικρούς μας φίλους.
    Ενα άλλο είναι να φτιάξω ένα σπίτι που να συνδιάζει βουνό και θάλασσα. Και ένα μεγάλο μπαλκόνι όπου θα κάθομαι και θα γράφω.
    Πιο μικρή ήθελα να τραγουδάω,όχι σοου γούμαν ή τραγουδίστρια σε μπουζουκλερί.
    Και ζωγράφος είχε περάσει από το μυαλό μου.
    Ενα ακόμη όνειρο είναι να ταξιδέψω, τα τελευταία χρόνια παραπονιέμαι όταν ταξιδεύω, ίσως γιατί συνδιάζεται με αντάμωση και αποχωρισμό. Για να δούμε στο μέλλον μακάρι να έχω μαζί μου αυτό που αποχωρίζομαι και να γυρίσω όλον το κόσμο.
    Τέλος ένα όνειρο φρέσκο είναι να μην με κουράσει αυτή η καινούργια μου αγάπη. Αυτό το μπλόγκ. Με ηρεμεί να ασχολούμαι μαζί του.

  9. Ιανουαρίου 14, 2008 στο 7:59 πμ

    τι φοβάμαι; δύο πράγματα την κακιά αρρώστεια για μένα και όλους όσους αγαπάω γιατί ξέρω τι σημαίνει… και το να πεθάνω πριν να προλάβω να ζήσω αυτά που θέλω…

  10. Ιανουαρίου 14, 2008 στο 10:16 πμ

    Daisy
    Σου έυχομαι όλα να γίνουν όπως θες.

  11. 11 lifewhispers
    Ιανουαρίου 14, 2008 στο 1:12 μμ

    ρωτησες κατι πολυ σοβαρο.
    φοβαμαι το παρελθον.
    γιατι ζω με τη φιλοσοφια οτι ο τροχος γυριζει…
    και στο παρελθον δεν ημουνα καλη
    κι ας το χω μετανιωσει, πολυ φοβαμαι οτι ο τροχος θα γυρισει.
    σε ευχαριστω..γιατι καπου επρεπε να το πω.

  12. 12 thogia
    Ιανουαρίου 14, 2008 στο 7:56 μμ

    Κι εγώ φοβάμαι να χάσω αυτούς που αγαπώ είτε από δικό μου λάθος είτε από εξωτερικούς παράγοντες. Κι επίσης, δεν θέλω με τίποτα να χάσω την ομορφιά μου! ΧΑ, πλακίτσα! 🙂 Όσο για ‘σένα, θα σε ρωτήσω πως θα προτιμούσες να πεθάνεις αν είχες μόνο τις εξής δύο επιλογές: Από φωτιά ή από πνιγμό; Αλλά επειδή είναι πολύ σπούκι ερώτηση, μπορείς και να μην απαντήσεις, μπορείς και να σβήσεις το σχόλιο! ΧΑ! Καλό βράδυ!

  13. Ιανουαρίου 14, 2008 στο 9:33 μμ

    lifewhispers
    Χαίρομαι που σε βοήθησα να το πεις κάπου!!! Και εγώ πιστεύω ότι είναι κύκλος και πάντα συναντούμε ανθρώπους και καταστάσεις! Αλλά δεν είναι κακό! Φιλιά

  14. Ιανουαρίου 14, 2008 στο 9:34 μμ

    thogia

    Αν θες πες μου ποιά είναι η σελίδα σου…
    Δεν το έχω σκεφτεί. Μακάρι όταν έρθει εκείνη η ώρα να είμαι τόσο γεμάτη από αγάπη και ζωή που ότι θέλει ας γίνει. Θα δούμε.Φιλιά. Απλά δεν θα μπορώ να σε ενημερώσω 🙂

  15. 15 thogia
    Ιανουαρίου 14, 2008 στο 10:01 μμ

    http://thogias.wordpress.com
    Εγώ θα προτιμούσα τον πνιγμό, μου φαίνεται πιο ανώδυνος.. Προτιμώ την ασφυξία από τον πόνο γενικότερα..!

  16. Ιανουαρίου 14, 2008 στο 10:04 μμ

    Σε βρήκα αλλά γιατί δεν βάζεις λινκ το μπλόγκ σου; Κοίτα δεν κοιτώ τον τρόπο αλλά το αποτέλεσμα. Ο θάνατος θα έρθει έτσι κι αλλιώς. Δεν μπορο ύμε να το εμποδίσουμε. Μην φοβάσαι να πονέσεις η ζωη είναι ωραία μαζί με τον πόνο.

  17. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 11:31 μμ

    φοβάμαι μην κάνω κακό και πληγώσω κάποιον άνθρωπο…

    να σε ρωτήσω κι εγώ κάτι;
    σε τι ελπίζεις;

    καλό σου ξημέρωμα 🙂

  18. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 3:52 μμ

    φοαβαμαι το θανατο, την αποτυχία και τη φτώχια

  19. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 9:42 μμ

    melomenos
    Ελπίζω σε πολλά πράγματα. Ελπίζω να μπορέσω να καταφέρω όλα όσα επιθυμώ. Να μπορέσω να κάνω χαρούμενους ανθρώπους που αγαπώ. Να αγαπήσω και να αγαπηθώ. Να ευχαριστήσω και να ευχαριστηθώ. Να μπορώ να ξεκουράζομαι για να ανταποκριθώ σε όλα όσα είπα ναι. Καλό ξημέρωμα!!!!

  20. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 9:43 μμ

    dimosthenis
    Ευχομαί να είσαι καλά και να μην σκέφτεσαι όλα όσα φοβάσαι!

  21. Ιανουαρίου 19, 2008 στο 11:24 μμ

    φοβάμαι την ανυπαρξία..την ανυπαρξία του μυαλού μου 😉

  22. Ιανουαρίου 19, 2008 στο 11:43 μμ

    χαχα ωραίο πολύ καλό!!!

  23. Ιανουαρίου 19, 2008 στο 11:54 μμ

    αλήθεια είναι απλά..δε φοβάμαι το θάνατο..την ανυπαρξία φοβάμαι 😉

  24. Ιανουαρίου 20, 2008 στο 2:02 πμ

    Δεν νομίζω πάντα κάτι αφήνουμε πίσω… Οτι κι αν κάνουμε!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 143,695 hits
Ιανουαρίου 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Σελίδες

Top Clicks

  • Κανένα

Αρέσει σε %d bloggers: