10
Οκτ.
07

Μιχαήλ Μαρμαρινός…..

Είχα την τύχη να του πάρω συνέντευξη με αφορμή ένα σεμινάριο που πραγματοποιούσε τότε.

Κάποια χρόνια πριν.

 images.jpg

«Το θέατρο είναι ένα μηχάνημα για να καταλάβεις τη θέση σου στον κόσμο»

Το Μάρτιο πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα το σεμινάριο «Η σκηνοθεσία ως δραματουργία» του οποίου την επιμέλεια είχε ο Μιχαήλ Μαρμαρινός. Το περιεχόμενο του σεμιναρίου ήταν πρακτικό – βιωματικό. Με αφορμή το σεμινάριο αυτό συναντήσαμε τον Μιχαήλ Μαρμαρινό και συζητήσαμε μαζί του για το σεμινάριο, το τμήμα θεατρικών σπουδών στην Πάτρα, αλλά και για το θέατρο γενικότερα. 

Καταρχήν μιλήστε μου για το σεμινάριο αυτό, » Η σκηνοθεσία ως δραματουργία».

Το σεμινάριο έχει τίτλο «Η σκηνοθεσία ως δραματουργία» δεν μπορώ να πω πολλά γιατί μπορώ να πω τόσα πολλά που δεν ξέρω από που να αρχίσω. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι μέσα από τα θεμέλια στοιχεία υποκριτικής που περνάνε μέσα από αυτό το εργαστήριο περνά και μια μορφή δημιουργίας κειμένου. Θα σας μιλήσω για το σεμινάριο ως σεμινάριο, ή πιο σωστά ως θεσμός για το πανεπιστήμιο. Νομίζω ότι είναι μια εξαιρετική πρωτοβουλία του τμήματος θεατρικών σπουδών, για μια εκπαιδευτική εκδήλωση η οποία βεβαίως αναφέρεται στο πανεπιστήμιο, αλλά δεν περιορίζεται μόνο σ’αυτό. Είναι μια ανοικτή δυνατότητα ακόμα και για ανθρώπους της πόλης με την οποία σχετίζεται, την Πάτρα, αφού λαμβάνει χώρα σε αυτήν, τόσο για φοιτητές, όσο και για ανθρώπους από άλλες πόλεις όπως την Αθήνα, οι οποίοι εκδήλωσαν ενδιαφέρον. Θα ακολουθήσει κάποια παράσταση μετά το τέλος του σεμιναρίου;Η ίδια η πρόβα είναι μια μορφή παράστασης, τώρα αν συναντήσει και κοινό απέξω, προς το παρόν χρησιμοποιείται ως κοινό, το εσωτερικό κοινό του, δηλαδή των συμμετεχόντων. Αν θα οδηγηθεί σε παράσταση δεν είναι μέσα στις προθέσεις μου. Δεν ξέρω αν έχει και το χρόνο ώστε να ετοιμαστεί τόσο καλά ώστε να γίνει αυτό. 

Ποιά είναι η εντύπωση που έχετε για το θέατρο στην Πάτρα αλλά και το τμήμα θεατρικών σπουδών στην πόλη;

Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στο Θεατρικών Σπουδών της Πάτρας. Υποκειμενική, ίσως και λίγο προκατειλημμένη. Μ αρέσει εδώ το τμήμα, όπως μ’ αρέσει και το πανεπιστήμιο, έτσι όπως είναι η τοποθεσία στην οποία βρίσκεται, προνομιούχο πολύ. Σήμερα έχουν όλοι τη διάθεση να βοηθήσουν ώστε να δώσει τους καρπούς που μπορεί να δώσει και να ενεργοποιήσει τις δυνατότητες των ανθρώπων που σπουδάζουν σε αυτό να αναπτυχθούν. Ας πούμε ότι το σεμινάριο αυτό είναι ένα άνοιγμα δίνει μια δυνατότητα να συνδεθεί το τμήμα με το Θέατρο της Πάτρας. Γιατί δεν έχει γίνει ακόμα συνείδηση στον κόσμο, ποια είναι η σημασία του πανεπιστημίου σε τομείς γνώσεως όπως είναι η τέχνη, το θέατρο, νομίζουμε ότι η τέχνη δε σπουδάζεται. 

Ξέρουμε ότι χρόνια πριν πολλές παραγωγές ανέβαιναν πρώτα στην Πάτρα για να εγκριθούν από το κοινό και μετά ανέβαιναν στην Αθήνα.

Υπάρχει δραστηριότητα που θα μπορούσε να επαναληφθεί ή να αναπτυχθεί. Πρέπει να επιμένουμε στις ιδιαιτερότητές που έχει κάθε περιοχή, και μάλιστα μια πόλη με πανεπιστήμιο με τμήμα Θεατρικών Σπουδών. Η θεατρική παράσταση είναι η κορυφή του παγόβουνου στην θεατρική παράδοση μιας πόλης. Αυτό το απέδειξε παλαιότερα η Μάγια Λυμπεροπούλου, η οποία δημιούργησε ένα θέατρο απαιτήσεων, χωρίς να κάνει κανενός είδους παραχωρήσεις. Πολύ τολμηρή κίνηση αλλά πέτυχε, την επικροτώ και την χαιρετίζω. 

Προτιμάτε να σκηνοθετείτε ή να πέζετε; Ποιο είναι το πιο ασφαλές; Ισως δεν υπάρχει ασφαλές στην τέχνη.

Πολύ σωστά το είπατε, άλλωστε στην τέχνη όταν γίνεσαι θεράπων της τέχνης δεν είναι η ασφάλεια που επιζητείς. Και βέβαια το καθένα από αυτά τα δύο ενέχει άλλης τάξεως κινδύνους, άρα και άλλης τάξεως γοητεία και ευχαρίστηση. Απλώς, αν θέλετε, η σκηνοθεσία έχει πιο πολλά βάρη στο κεφάλι. Είναι φορές που αισθάνομαι, όταν συμμετέχω ως ηθοποιός σε μια παράσταση, μεγάλη πολυτέλεια ότι έχω ένα αντικείμενο προσοχής, ενώ ως σκηνοθέτης είναι πολλά πράγματα μαζί. Ποιος είναι ο πιο σημαντικός ίσως ρόλος που έχετε υποδυθεί και σημάδεψε τη ζωή σας;Νιώθω ότι έχω μάθει πράγματα για τη ζωή μου είτε μέσα από τους ρόλους ως ηθοποιός είτε ως σκηνοθέτης. Το θέατρο είναι ένα μηχάνημα για να καταλάβεις τη θέση σου στον κόσμο. Έτσι με ενδιαφέρει αλλιώς δε θα το έκανα. Δεν ξεκίνησα με αυτό το βαθμό αυτογνωσίας από την αρχή αλλά στην πορεία σε οδηγεί το ίδιο το πράγμα προς τα ‘κει. Είναι ένα μηχάνημα να καταλαβαίνεις τον άλλον, την κοινωνία, την ιστορία, να καταλαβαίνεις που πας ή που δεν πας, ποιος είσαι λίγο. 

Λέμε συνήθως ότι υπάρχουν ταλαντούχοι ηθοποιοί. Ταλαντούχο κοινό θα μπορούσε να υπάρξει;

Ναι βέβαια. Ταλαντούχο είναι το κοινό το οποίο τυγχάνει να βρεθεί σε μια παράσταση, να συνυπάρξει και να βρίσκεται σε μια διάθεση να εμπλακεί και το ίδιο. Να είναι ανοιχτό. Όταν είναι ανοιχτό, ανοίγει ίδιο το θέαμα και ο ηθοποιός. Με αυτή την έννοια υπάρχει ταλαντούχο κοινό. Ας πούμε ότι είναι μια συγκυρία που όποτε συμβαίνει είναι μια ευτυχής συγκυρία για όλους. 

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου το κοινό ήταν πάρα πολύ απόμακρο και δεν άφηνε τίποτα να περάσει κάτω;

Βεβαίως, πάρα πολύ συχνά. Χαρακτηριστικό είναι ότι ποικίλουν από μέρα σε μέρα. Υπάρχουν μέρες, χωρίς να απόλυτο αυτό, αλλά η συχνότητα που εμφανίζεται αυτό κάτι δηλώνει. Η Παρασκευή και το Σάββατο συνήθως είναι από τις πιο κλειστές μέρες σε σχέση με το κοινό. 

7.jpg

Θέλετε να πείτε ότι έρχονται πιο προετοιμασμένοι στο να μείνουν απαθείς;

Ναι, γιατί νομίζω αυτές τις μέρες η έννοια «πάω στο θέατρο» έχει ένα χαρακτήρα μιας κοινωνικής εκδήλωσης περισσότερο παρά κοσμικής και λιγότερο σαν μια ουσιαστική ανάγκη να συναντήσω κάτι. Αυτό βέβαια το λέω ως διαπίστωση και όχι ως χαρακτηρισμό. Το ενδιαφέρον με το κοινό είναι ότι είναι απρόβλεπτο. 

Η πρώτη φορά που βρεθήκατε πάνω στη σκηνή, πώς ήταν;

Αισθάνομαι ότι είναι πολλές οι φορές που βρέθηκα πάνω στη σκηνή, δεν είναι μία μόνο. (γέλια) Είναι ωραία. Την πρώτη δεν την κατάλαβα τόσο πολύ, φαίνεται δεν είχα συνείδηση του κινδύνου, στον οποίο βρισκόμουν. 

Θα μπορούσε η τέχνη του θεάτρου να θεραπεύσει τον άνθρωπο, να παίξει ένα ρόλο ψυχοθεραπευτικό;

Βεβαίως όχι μόνο το θέατρο, η τέχνη γενικότερα, το θέατρο έχει μια δυνατότητα παραπάνω, καταρχήν στηρίζεται στο εδώ και στο τώρα, το βίωμα είναι πιο ισχυρό γιατί είναι πιο άμεσο. Έχει το απελευθερωτικό της συνύπαρξης. Και στον κινηματογράφο συνυπάρχουν αλλά αυτή η σιωπή και η σκοτεινιά, η σιωπηλότητα της αίθουσας έχει μιας άλλης τάξης ποιότητα δεν είναι ίδια με του θεάτρου. 

Αναφορικά με το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, ποιό είναι αυτό που θα αφήνατε και ποιό αυτό που θα κρατούσατε;

Θεωρώ ότι ζούμε μια εποχή όπου επιτέλους αυτά τα μέσα έχουν τη δυνατότητα να ανοίξουν διάλογο μεταξύ τους, αρκεί να μην μπερδεύουμε το ένα με το άλλο. Τότε παράγουμε αγγέλους, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που μπορεί να αντικαταστήσει κανένα από τα τρία είδη. Μ αρέσουν και τα τρία είδη έστω κι αν εγώ δουλεύω κυρίως στο θέατρο. 

Ποιοί άνθρωποι στην καλλιτεχνική σας πορεία απεδείχθηκαν φάροι, αν μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε έτσι;

Προτιμώ να μην τους κατονομάσω, αλλά θέλω να πω ότι υπάρχουν δυο μορφές εκπαίδευσης, είναι αυτή η ενεργητική, που πηγαίνεις κάπου και μαθαίνεις κάτι και έχει ένα σωρό ανθρώπους που μπορούν να σου φανούν πραγματικά χρήσιμοι και φωτεινοί. Και υπάρχει η έμμεση εκπαίδευση, η παθητική, για παράδειγμα σε μια θεατρική παράσταση, στο σινεμά στην τηλεόραση. Για τη δική μας δουλεία αυτή η μορφή είναι μεγάλης σημασίας, συνεπώς είναι πάρα πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι υπήρξαν φάροι φωτεινοί για μένα. 

Τί σημαίνει για σας επιτυχημένη θεατρική παράσταση;

Νομίζω όταν οι προθέσεις της με τα αποτελέσματά της βρίσκονται σε στην αναλογία ένα προς ένα. Αυτό δεν είναι απαραίτητα συνυφασμένο με αυτό που θα λέγαμε εμπορική επιτυχία μιας παράστασης. Μπορεί να συμβεί αλλά δεν είναι απαραίτητο. Έχετε σίγουρα παρακολουθήσει παραστάσεις ως θεατής, πως νοιώθετε, ταυτίζεστε με κάποιον ρόλο, ή μένετε αγνός θεατής;Νομίζω ότι ένας δείκτης για την επιτυχία μιας παράστασης ακόμα και της παράστασης την οποία εσύ έχεις σκηνοθετήσει, είναι το να σε καθιστά θεατή αγνό. Εκεί φαίνεται αν σε έχει κερδίσει πραγματικά, εκτός κι αν είσαι ειδικός θεατής, όπως εμείς, δηλητηριασμένοι από τους μηχανισμούς του επαγγέλματος. 

Τα σχέδιά σας για το μέλλον;

Το πιο άμεσο είναι η παράσταση «Ρωμαίος και Ιουλιέττα», η οποία είχε ανεβεί και πέρσι, αλλά τώρα βρίσκεται σε μια πιο ολοκληρωμένη μορφή. Θα παρουσιαστεί μετά το Πάσχα στο θέατρο Θησείον, είναι ο χώρος όπου τώρα παρουσιάζεται και ο «Εθνικός Ύμνος». 

Πώς ήταν η εμπειρία τησ συγγραφής του «Εθνικού Υμνου»;

Ο Εθνικός Ύμνος αποτελεί ένα πολύ καλό παράδειγμα της λειτουργίας του σεμιναρίου που αναφέραμε πιο πριν. Δεν είναι καθαρά θέμα συγγραφής, ενέχει βέβαια πολλά κομμάτια τα οποία έγραψα εγώ, αλλά πιο πολύ είναι το αποτέλεσμα μιας ομαδικής διαδικασίας. 

Ολοκληρώνοντας, αν αυτή τη στιγμή δεν ήσασταν σε αυτή τη συνέντευξη, που θα βρισκόσασταν αυτή την ώρα;

Θα μιλήσω συμβολικά… θα ταξιδεύαμε. Όπως και θα πράξουμε. 

Καλό σας ταξίδι λοιπόν. Σας ευχαριστώ πολύ.  by Anna R.

Advertisements

2 Responses to “Μιχαήλ Μαρμαρινός…..”


  1. Οκτώβριος 10, 2007 στο 4:10 μμ

    Καλως σε βρίσκω και γω..
    Να σου πω την αληθεια το υπαρχων ποστ με κουραζει πολυ στα ματια λογω του μεγεθους των γραμματων αλλα θα σε διαβασω σιγα σιγα. Εχω πεσει και σε περιοδο πολλων υποχρεωσεων.. Ομορφο μπλοκ ομως.. Λατρευω τα χρωματα τα σκουρα γενικα.. Να σαι καλα που περασες απ τη σελιδα μου.

  2. Οκτώβριος 10, 2007 στο 4:12 μμ

    Καλώς ήρθες Μαρία
    Και το δικό σου είναι πολύ ιδιαίτερο.
    Δεν κατάλαβα αν το έλαβες το σχόλιο. Να περνάς καλά.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 143,056 hits
Οκτώβριος 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Νοέ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Σελίδες

Top Clicks

  • Κανένα

Αρέσει σε %d bloggers: