Μια εκθεση που θυμίζει κάτι από τα παλιά.

Σε μια εποχή που το  βιβλίο κινδυνεύει σε λίγα χρόνια να αντικατασταθεί από ένα  αρχείο στον υπολογιστή, το 3ο Δημοτικό Σχολείο κάνει τη διαφορα…

Σας παραθέτω το δελτίο όπως μου το έστειλαν.

3o ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΣΣΗΝΗΣ

Δελτίο τύπου

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε την πραγματοποίηση μιας οχταήμερης σε διάρκεια έκθεσης, την οποία το 3^ο Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Μεσσήνης  σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου, προετοίμαζε μήνες τώρα και εγκαινιάζουμε το Σάββατο 30 Μαΐου 2009 και ώρα 20:30  στο Πολιτιστικό Κέντρο «Στρατηγός Αθανάσιος Δασκαρόλης» στη Μεσσήνη.

Τίτλος της έκθεσης είναι  «…να πηγαίνω στο σχολειό» και αφορά στη σχολική ζωή και πραγματικότητα των τελευταίων 180 χρόνων , δηλαδή από την πρώτη κιόλας περίοδο της απελευθερωμένης, από τον Οθωμανικό ζυγό, Ελλάδας.

Οι στόχοι της δουλειάς αυτής είναι βραχυπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι. Ξεκινώντας από τους βραχυπρόθεσμους, επιδιώξαμε την εμπλοκή  πολλών φορέων όπως, πολιτιστικών συλλόγων, τοπικών διαμερισμάτων των πέντε όμορων δήμων, Μεσσήνης, Ανδρούσας, Πεταλιδίου, Αριστομένη και Βουφράδος, Δημοτικών Σχολείων, Νηπιαγωγείων και ιδιωτών, αποδεικνύοντας έτσι ότι όταν θέλουμε να πετύχουμε την πραγματοποίηση ενός οράματος, υπάρχουν τρόποι.    Αγγίξαμε, με τα παιδιά το παρελθόν και διδαχθήκαμε από αυτό, κάναμε συγκρίσεις μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος, προσπαθήσαμε μέσα από το παρελθόν να δούμε το μέλλον. Ξυπνήσαμε στους παλαιότερους αναμνήσεις από τα σχολικά τους χρόνια και αρχίσαμε να βλέπουμε με κάπως διαφορετικό  «μάτι» το σχολικό περιβάλλον.

Συλλέξαμε, καταγράψαμε, αποτυπώσαμε ψηφιακά και φωτογραφικά, αντικείμενα, εποπτικά μέσα, βιβλία, χάρτες και έγγραφα.

Οι μακροπρόθεσμοι στόχοι μας είναι:

• η συλλογή, καταγραφή και συντήρηση και άλλων αντικειμένων από σχολικές μονάδες που δεν λειτουργούν.
• Η ευαισθητοποίηση των τοπικών αρχών για την διάσωση των σχολικών αυτών αντικειμένων τα οποία , όσο ευτελή και αν δείχνουν, δεν παύουν, να είναι περιουσία της εκπαίδευσης και της κοινωνίας ολόκληρης. Τα αντικείμενα αυτά είναι ακόμη ικανά να διδάξουν περισσότερα απ΄ ό,τι  εμείς φανταζόμαστε.

Τέλος,

• ελπίζουμε ότι θα δώσουμε το ερέθισμα για την δημιουργία ενός χώρου, όπου η εκπαίδευση θα μπορέσει μέσα από την συστηματική και δημιουργική ανίχνευση του σχολικού παρελθόντος να ατενίσει με αισιοδοξία το μέλλον.

Περιμένουμε από τα ΜΜΕ , τον Πνευματικό Κόσμο, τους αρμόδιους φορείς και τους συμπολίτες μας  να αγκαλιάσουν αυτή την προσπάθεια, και να υποστηρίξουν με κάθε δυνατό μέσο μελλοντικές προσπάθειες της εκπαίδευσης.

Βεργόπουλος Ν. Βασίλης