Διακοπές πέρσι το καλοκαίρι!

Η αλήθεια είναι ότι σήμερα ήταν μια δύσκολη μέρα! Την οποία δεν ήξερα πως να αντιμετωπίσω. Ηταν δύσκολη γιατί έπρεπε και ήθελα να παρεβρεθώ σε μια κηδεία. Δεν μου ήταν έυκολο γιατί η μοναδική που είχα πάει ήταν του παππού μου και ομολογώ με άγγιξε πολύ. Σήμερα λοιπόν ήταν η κηδεία ενός ανθρώπους που γνώρισα και εκτίμησα. Κρίμα γιατί δεν πρόλαβε. Πάντα λέμε να είχαμε λίγο χρόνο ακόμα. Ετσι νιώθω κι εγώ, ότι αυτός ο άνθρωπος ζητούσε λίγο χρόνο ακόμα.Ο ανθρωπος αυτός ήταν ο Γιώργος Τσαγκάρης. Η μουσική του  και τα όσα δημιούργησε θα ταξιδεύουν στον χρόνο και στην μνήμη όλων.

Δεν ξέρω πώς αλλά μέσα από αυτό το μικρό μπλόγκ μπορούμε να πούμε τόσα πολλά και τόσο αβίαστα….

Η ζωή έχει και τις χαρές και τις λύπες. Αυτό κάνει κάθε συναίσθημα σημαντικό. Αρχισα να γράφω για να ξεχαστώ και δεν τα κατάφερα. Δεν ήθελα να αναφερθώ γιατί πολλοί μιλούν σε τέτοιες περιπτώσεις, ειδικά όταν τα πρόσωπα είναι σημαντικά και γνωστά. Το θέμα είναι αν νιώθουν τα όσα λένε.

Καλό βράδυ σε όους και μια γλυκιά καλημέρα!