Στον μικρό πρίγκιπα…

Αφιερωμένο στον μικρό πρίγκιπα και στις αγκαλίτσες του…

Καλημέρες γλυκιές

ερωτα εσυ…

Ερωτας….

λέξη χωρίς όρισμό…

λέξη χωρίς νόημα…

λέξη χωρίς  όρια…

λέξη με δύναμη δική της…

λέξη με όλες τις λέξεις μέσα της….

λέξη που μέσα της φωλιάζει αγάπη και πόνος….

Καλημέρα!

Όταν η φυση σε κάνει να ταξιδεύεις….

Όταν η φυση σε κάνει να ταξιδεύεις….

Μπορεί ο δρόμος να μοιάζει να τελειώνει αλλά το όνειρο, σε ταξιδεύει…

Να πηγαίνω στο σχολειό….

Μια εκθεση που θυμίζει κάτι από τα παλιά.

Σε μια εποχή που το  βιβλίο κινδυνεύει σε λίγα χρόνια να αντικατασταθεί από ένα  αρχείο στον υπολογιστή, το 3ο Δημοτικό Σχολείο κάνει τη διαφορα…

Σας παραθέτω το δελτίο όπως μου το έστειλαν.

3o ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΣΣΗΝΗΣ

Δελτίο τύπου

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε την πραγματοποίηση μιας οχταήμερης σε διάρκεια έκθεσης, την οποία το 3^ο Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Μεσσήνης  σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου, προετοίμαζε μήνες τώρα και εγκαινιάζουμε το Σάββατο 30 Μαΐου 2009 και ώρα 20:30  στο Πολιτιστικό Κέντρο «Στρατηγός Αθανάσιος Δασκαρόλης» στη Μεσσήνη.

Τίτλος της έκθεσης είναι  «…να πηγαίνω στο σχολειό» και αφορά στη σχολική ζωή και πραγματικότητα των τελευταίων 180 χρόνων , δηλαδή από την πρώτη κιόλας περίοδο της απελευθερωμένης, από τον Οθωμανικό ζυγό, Ελλάδας.

Οι στόχοι της δουλειάς αυτής είναι βραχυπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι. Ξεκινώντας από τους βραχυπρόθεσμους, επιδιώξαμε την εμπλοκή  πολλών φορέων όπως, πολιτιστικών συλλόγων, τοπικών διαμερισμάτων των πέντε όμορων δήμων, Μεσσήνης, Ανδρούσας, Πεταλιδίου, Αριστομένη και Βουφράδος, Δημοτικών Σχολείων, Νηπιαγωγείων και ιδιωτών, αποδεικνύοντας έτσι ότι όταν θέλουμε να πετύχουμε την πραγματοποίηση ενός οράματος, υπάρχουν τρόποι.    Αγγίξαμε, με τα παιδιά το παρελθόν και διδαχθήκαμε από αυτό, κάναμε συγκρίσεις μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος, προσπαθήσαμε μέσα από το παρελθόν να δούμε το μέλλον. Ξυπνήσαμε στους παλαιότερους αναμνήσεις από τα σχολικά τους χρόνια και αρχίσαμε να βλέπουμε με κάπως διαφορετικό  «μάτι» το σχολικό περιβάλλον.

Συλλέξαμε, καταγράψαμε, αποτυπώσαμε ψηφιακά και φωτογραφικά, αντικείμενα, εποπτικά μέσα, βιβλία, χάρτες και έγγραφα.

Οι μακροπρόθεσμοι στόχοι μας είναι:

• η συλλογή, καταγραφή και συντήρηση και άλλων αντικειμένων από σχολικές μονάδες που δεν λειτουργούν.
• Η ευαισθητοποίηση των τοπικών αρχών για την διάσωση των σχολικών αυτών αντικειμένων τα οποία , όσο ευτελή και αν δείχνουν, δεν παύουν, να είναι περιουσία της εκπαίδευσης και της κοινωνίας ολόκληρης. Τα αντικείμενα αυτά είναι ακόμη ικανά να διδάξουν περισσότερα απ΄ ό,τι  εμείς φανταζόμαστε.

Τέλος,

• ελπίζουμε ότι θα δώσουμε το ερέθισμα για την δημιουργία ενός χώρου, όπου η εκπαίδευση θα μπορέσει μέσα από την συστηματική και δημιουργική ανίχνευση του σχολικού παρελθόντος να ατενίσει με αισιοδοξία το μέλλον.

Περιμένουμε από τα ΜΜΕ , τον Πνευματικό Κόσμο, τους αρμόδιους φορείς και τους συμπολίτες μας  να αγκαλιάσουν αυτή την προσπάθεια, και να υποστηρίξουν με κάθε δυνατό μέσο μελλοντικές προσπάθειες της εκπαίδευσης.

Βεργόπουλος Ν. Βασίλης

Μεγαλώνω….

καλοκαιράκι

Μεγαλώνω ή μάλλον σε λίγο θα λέω μεγάλωσα. Πάει. Το θέμα είναι ότι δεν νιώθω όσο λέει η ταυτότητά μου.χιχιι

Πέρασα ένα πολύ όμορφο σαββατοκύριακο με τον μικρό πρίγκιπα που είχε και αυτός τα πρώτα του γενέθλια. Ήταν πολύ ωραία. Εγώ βέβαια εσβησα τα κεράκια ή μάλλον το κεράκι ρεσό μαζί με την δίδυμη αδελφή μου χθές στις 12 μαι και σήμερα επέστρεψε στην πόλη όπου μένει.Εσείς δεν με αφήσατε βέβαια παραπονεμένη… Μου χαρήσατε λουλούδια μου είπατε χρόνια πολλά μου χαρήσατε 40.000 και πλέον επισκέψεις. Ευχαριστώ λοιπόν όλους σας!

Μη με ξεχνάς που σ΄ αγαπώ!

ταχυδρόμοι

Σου στέλνω ένα σ αγαπώ με τους ταχυδρόμους…

Λίγο πρίν το καλοκαίρι μας κάνει να τα βλέπουμε όλα πολύχρωμα….

Το ασπρο και το μάυρο μας ταξιδεύει εκεί που το όνειρο μπορεί να τρέξει….

Καραγκιώζης ή σκιά….

Πόσα έχουν γραφτεί και πόσα δεν γράφτηκαν ποτέ γι αυτόν. Το πιο σπουδαίο βέβαια είναι οι αθρωποι που τον ζωντάνεψαν, τον ανανέωσαν, τον ταξίδεψαν. Νιώθω τυχερή που θυμάμαι παιδάκι να έχω δει καραγκιώζη σε μια αλάνα με πολύ κόσμο… Στην αρχή με είχε ξαφνιάσει η σύμβαση του φωτός με τη σκιά και το γεγονός ότι ένας άνθρωπος μπορούσε να δημιουργήσει όλον αυτόν τον μικρόκοσμο της σκιάς… Ανακάλυψα αυτό το βιντεάκι και αξίζει να το δείτε…εδώ.

Μου αρέσει το παραμύθι…

Ενα πολύ όμορφο και δυναμικό τραγούδι που σε ταξιδεύει…

Ε τι δεν θα έλεγα τη γνώμη μου. Εδώ την είπαν τόοοοσοι και τόσοιιι.

Και ποιά είναι αυτή… Δύο τραγουδάκια μου άρεσαν ανεξάρτητα από οποιαδήποτε κουταμάρα ακούστηκε αυτές τις μέρες. Βασικά ένιωσα παγιδευμένη σε μια εικονική πραγματικότητα. Οτι και να κοιτούσα στην τηλεόραση μόνο για αυτό έλεγε. Βρε παιδιά δεν συνέβη τίποτα άλλο αυτές τις μέρες; Έστω ότι γεννήθηκε ένα πάντα σε κάποιο ζωολογικό κήπο. Και να φανταστείτε ότι δεν έχω χρόνο για τηλεόραση το λίγο που μπορώ να παρακολουθήσω. Βεβαίως και παρακολούθησα την γιουροβίζιον. Δεν είμαι σαν και αυτούς που δεν είδαν πολλά πράγματα αλλά μιλούσαν σε εκπομπές σχολιασμού της γιουροβίζιον. Βρε δεν ντρεπόμαστε λίγο. Και θεωρούμαστε και ανθρωποι της τέχνης.

Πάντως ο Αλεξάντερ και η Γιοχάνα μου άρεσαν πολύ για αυτό που παρουσιάσαν. Η μουσική είναι αγάπη και στον διαγωνισμό διαγωνίζονταν τραγούδια και ερμηνευτές τους. Δεν με ενδιαφέρουν χώρες και συμπεριφορές. Τώρα για τον Σάκη, θα πω την αλήθεια. Δεν μου αρεσε το τραγούδι από την αρχή, ευχόμουν το καλύτερο αλλά υπήρχαν υπερβολές.

Μπλογκοπαίχνιδο…..

Μπλογκοπαίχνιδο….

Ποιό λιμάνι είναι αυτό;;;

Ε;;;

Για πείτε μου;;;;

λιμάνι